De Gastschrijver: Goudvis

Zoals ik al had aangekondigd probeer ik voor elke maand een gastschrijver te strikken. Deze keer iemand die zich Goudvis noemt. Ik ken deze persoon via FOK! en daar wemelt het van de mensen met muzikale kennis, dus het zal je niet verbazen als de gastschrijver van volgende maand ook van FOK! komt. Laten we er nu verder niet omheen draaien, maar gewoon Goudvis aan het woord laten.

Naatje heeft mij gevraagd om deze maand wat te schrijven voor zijn blog. En waar schrijf je dan over? Over de verschrikkelijke hekel die je hebt aan hiphop, de haat die je hebt tegen Bruno Mars? Toen ik random muziek aan het luisteren was, kwam opeens hét nummer voorbij. Op dat moment wist ik waar mijn blogstukje over moest gaan.

Het nummer dat voorbij kwam is All Time Low. Nu is er ook een bandje dat All Time Low heet, maar dit nummer is van de Londense band The Wanted. The Wanted bestaat uit vijf jongens: Max, Siva, Jay, Nathan en Tom. De oudste wordt dit jaar 23 en de jongste zal dit jaar 18 worden. Ze zijn ontstaan door een auditie, die plaatsvond in 2009 en in de zomer van 2010 kwam hun eerste single All Time Low uit. Op dit moment touren ze door Groot-Brittannië en hebben ze nog twee singles uitgebracht: Heart Vacancy en Lose My Mind.

De jongens zijn heel populair in Groot-Brittannië, hun eerste single stond in de eerste week meteen op nummer één in de UK Singles Chart en datzelfde nummer stond ook elf weken in de Britse top 40. Het soort muziek dat ze maken lijkt op dat van andere Britse boybands als Take That. Op Facebook hebben ze ruim 680.000 likes en op Twitter hebben ze bijna 80.000 volgers.

Hun nummer All Time Low hoorde ik voor het eerste toen ik naar Cambridge vertrok afgelopen zomer. Ik had de Britse charts gedownload en dit nummer zat er dus ook tussen. Mijn eerste gedachte was: leuk liedje! Daarna bedacht ik me dat het me toch wel vrij bekend voorkwam, namelijk de typische boybandsound. Dat gevoel wordt bij de andere twee nummers nog sterker en deze band begint steeds meer te voelen als een slappe aftrek van andere boybands.

Boybands over het algemeen vind ik oké, maar dit gaat echt te ver. Teksten die nergens over gaan en zwaar overdreven videoclips. Kortom een slap aftreksel dus van de boybands van vijftien jaar geleden. Niet voor herhaling vatbaar dus.

Was getekend, Goudvis.

Advertenties

~ door De Nater op 28/02/2011.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: