S3: Sufjan ‘Surrealistic’ Stevens

Het enige wat in mij opkwam, toen het concert afgelopen was, was de kreet: WAUW. Meer kon ik op dat moment niet denken en uitbrengen kon ik al helemaal niets, want wat voor zinnigs viel hier nou over te zeggen, afgezien van het feit dat het fantastisch was. De verwachtingen waren wel hooggespannen, aangezien ik al eerder werk had gezien, maar er werd aan voldaan en hoe! Het concert waar we over spreken was te eindhoven, in het Muziekcentrum Frits Philips, met de cultheld Sufjan Stevens. Voorprogramma was er door één van zijn niet al te slechte, zeg maar gerust fantastische, DM Stith.

Van eenvoud naar meervoud

Het voorprogramma was een rustige, romantische aangelegenheid met een wat opmerkelijk geklede (wie draagt er nou een jasje met deze hitte?) DM Stith. Slechts een paar nummers deden de passage, maar dat maakte het misschien juist nog beter. In al zijn eenvoud, met slechts een gitaar, microfoon en loopmicrofoon (of hoe dat ding ook mag heten) en zijn prachtige stem mocht hij ons een beetje opwarmen. Nu was het al redelijk warm in de zaal, maar toch kreeg hij mijn hart wel warm. Met behulp van de loopmicrofoon kreeg hij het voor elkaar toch bijna een hele band na te bootsen, wat ik persoonlijk heel knap vond. Hij zong in zijn eentje als het ware een meervoudige stemmenpassage. De hele zaal verlangde naar meer, maar hij moest zijn stem sparen, dus hield hij er na een korte 20 minuten gespeeld te hebben, mee op. Een tijd van wachten, hopen en verlangen was aangebroken, enigzins nagenietend van DM Stith. Doch, na een poos wachten (langer dan normaal, ongeveer 3 kwartier) kwam daar eindelijk onze held: Sufjan Stevens.

De balans, folk en explosief

In excentrieke kledij, gelijkend aan de Indianenklederdracht, kwam het gezelschap het podium op. Onder luid applaus konden zij beginnen met hun eerste nummer, Seven Swans. Meteen al was daar onze eerste hoogtepunt van de avond. Het op het album relatief rustige Seven Swans, wordt wat groter aangezet. Het begint wel rustig, opgevoerd vanachter een zwart scherm waardoor er een 3D effect wordt gecreëerd met het witte scherm erachter, maar door middel van een climax wordt het steeds luider en bombastischer. Een hele goede opwarmer voor deze show, waar nog wordt afgewisseld tussen rustige folknummers en de soms explosieve en redelijk excentrieke nummers van Age of Adz.

Entertainment, bombast en toch nog weer die rust

Na Seven Swans verteld hij, Sufjan, ons dat hij onze entertainmer van de avond is. Tussen de nummers door verteld hij veel, want het zijn vrij heftige nummers, waar je bijna niet stil op kan staan. Too Much is hier ook weer een goed voorbeeld van, ingegeven door bewegingen zijn deze liedjes, zo zegt hij zelf. Niet zo gek dat op de achtergrond 2 danseressen staan en dat hij zelf ook meedoet aan de hele dansact. Met de 2 drumstellen op de voorgrond, de bliepjes uit het apparaat dat voor hem staat, de gitaren en de blaasinstrumenten achterin wordt er goed voor gezorgd dat je niet stil kan blijven staan. Na Too Much brengt hij ons zijn liefdesliedje aan de Apocalyps naar buiten, niet geheel toevallig dat juist op die dag het einde van de wereld is voorspeld. Tussen de nummers door praat hij veel, soms misschien iets te veel. Na Age of Adz wilt hij ons even tot rust laten komen, want die hakte er nogal in met zijn climaxen. Heirloom moest even voor die rust zorgen en dat lukte goed.

Beweging tegen het ouder worden

Na Heirloom moesten we er echter weer tegenaan. Dit was het moment om te vertellen hoe zijn experimentele werk was ontstaan op Age of Adz. De liedjes waren een strijd tussen de kosmos aan de ene kant en het lichaam aan de andere kant, beide begrippen die niet te bevatten zijn. Toch probeerde hij het te bevatten door nummers van lichaamsbeweging te maken, door middel van beats. Waar zijn eerdere werk communiceerde via woorden, doet het dat nu via de beats. Daardoor kreeg je ook de nummers die hij daarna speelde, I walked en Now that I am older.

Mystiek en afkeer tegen moderniteit

Zoals gezegd was 21 mei de dag des oordeels volgens sommige sektes en daar ging hij nu verder op in. Geïnspireerd door ene Royal Robertson, predikant in Amerika en lichtelijk gestoord door zijn schizofrenie en paranoïde. Zelf heeft hij verklaard ooit een visioen gehad te hebben waar het einde van de wereld aan hem wordt getoond, dat heeft hij vervolgens omgezet in allerlei schilderijen en daar draait het nu om bij Sufjan Stevens. Het nummer Get Real, Get Right was speciaal voor deze Robertson. Na dit nummer wilde hij weer even rust in de tent brengen, maar in eerste instantie faalde dit door werkweigering van zijn jaren ’40 gitaar. Deze had volgens hem een minderwaardigheidscomplex door al de moderne apparaten om hem heen en daardoor leed deze een depressie en weigerde zodoende dienst. Gevolg was dat het nummer onversterkt de zaal door moest gaan en tijdens het refrein moesten wij de gitaar helpen, wat een intieme sfeer creëerde, die ook al bij DM Stith hing.

Vuur en angsten

Na dit moesten we weer even geïmponeerd worden door het intergalactische gebeuren met het nummer Vesuvius. Sufjan was als de dood voor lava. Waar de meesten gruwelen van een film als the Exorcist, vond hij die film saai. Daarentegen stond zijn angst voor langpootspinnen en alles wat boven het water was. Rare angsten, zo zegt hij zelf en dat ben ik wel met hem eens. Deze angst was dan ook goed voor een zeer fijne Vesuvius. Deze moest natuurlijk wel weer gevolgd worden door een folknummer. De afwisseling was erg fijn, wat rust en onrust betreft. Na dit folknummer moest uiteraard wel de rust weer verstoord worden door I want to be well.

Een einde met futuristische trekjes

Ingeleid door Futile Devices kon het imponerende epos beginnen dat een half uur duurde, Impossible Soul. Dit nummer wat op de plaat al van links naar rechts gaat, komt nog beter tot zijn recht in deze show. De afsluiter van een show waarin het einde bezongen werd, was er één die er zeker mocht wezen. Er gebeurde zoveel dat ik op het laatst mijn aandacht niet meer helemaal bij het podium kon houden. Balonnen, confetti, danseressen die eigenlijk ook nog zangeressen waren, van kleding verwisselende bandleden en natuurlijk Sufjan die zichzelf in een zelfgemaakt ruimtepak hijst. Gevolg van dit half uur durende showgedeelte was een voldaan gevoel en roep om meer, terecht dus ook de minutenlange ovatie.

Eindelijk? Einde.

Geduld is een schone zaak en dat was nu zeker nodig, want ondanks dat we natuurlijk bereid waren te wachten, was het deze keer wel erg lang. Gelukkig werd het wachten dubbel en dwars beloond. Omkleden was de oorzaak van het lange wachten, want men kwam in zomerkleding weer het podium op. Gehuld in deze zomeroutfit kon de alom bekende toegift beginnen, Chigago. De meezinger van de avond en euforie ten top. Jammer dat hij niet de 3 toegiftnummers deed zoals andere keren, maar misschien ook wel goed na zo’n lange show.

Kortom: een dikke 10 voor dit optreden.

Advertenties

~ door De Nater op 22/05/2011.

3 Reacties to “S3: Sufjan ‘Surrealistic’ Stevens”

  1. Hoi Nathanael,

    Dé Nathanel? Zoon van Rick en Inge??
    Jij hebt geluk gehad met dit concert. Ik was zelf net terug van een reis naar Israël, dus ben niet gegaan, maar heb er wel spijt van als haren op mijn hoofd. Zeker als ik ook jouw verslag lees.
    Je hebt trouwens een leuke muziekblog. Heb je die van ons al wel eens gezien? http://mousique.wordpress.com/ Wie weet tot ziens…

  2. Hij komt volgend jaar weer naar Eindhoven, maar dan met Bryce Dessner (The National) en Nico Muhly. Ze voeren een stuk voor zeven trombones op en nog wat. Tja, ik weer niet of ik daar mijn kostbare euri’s aan ga besteden.
    Maar goed, ik heb Happy Camper gezien in de Kleine Komedie. Wel geen Sufjan, maar ook geweldig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: